Predizborni most na Drini

Mi ne gradimo ćupriju, ćuprija gradi nas

Zanimljiviji od svega ostalog, svakako je lik i delo predsednika Inicijativnog odbora za izgradnju mosta Bačevci-Fakovići general-potpukovnika u penziji Milenka Živanovića. Živanović je u periodu između jeseni 1992. i jula 1995. bio na poziciji komandanta Drinskog korpusa vojske bosanskih Srba, imajući u svojoj “zoni odgovornosti” područje čitave istočne Bosne, od Goražda do Bijeljine. U zoni odgovornosti Drinskog korpusa izvršen je genocid u Srebrenici za koji je Živanovićev naslednik na čelu tog korpusa, general Radislav Krstić osuđen u Hagu za genocid i dobio kaznu od 40 godina zatvora. Umesto da govori o događajima iz tih vremena, komandant jedinica koje su u najmanju ruku bile “bezbednosni kišobran” za sve te zločine (vojnički su kontrolisali teritoriju na kojoj su vršeni zločini), danas u državi Srbiji, za koju njeni vlastodršci kažu da nije ona Srbija iz 90-ih, izigrava neimara i hvališe se nekakvim zadužbinarstvom

U aktuelnoj kampanji za izbore u Bosni i Hercegovini, kao i svojevremeno u Srbiji i drugim zemljama regiona, ne nedostaje stupidnih predloga, ideja i akcija koje služe da prevare lakoverne birače i da se nakon izbora što pre potisnu i zaborave. Kako se približava 3. oktobar, kampanja je sve žešća, a budalastih igrokaza sve više, ali se po budalaštini naročito ističu one akcije u kojima se igra na bratsku srpsku solidarnost sa jedne i druge strane Drine, u kojoj učestvuju skoro svi nosioci vlasti u Srbiji na čelu sa predsednikom republike i DS, dajući podršku Miloradu Dodiku, čoveku koji će ostati zapamćen jedino po izjavi da se u Srebrenici nije desio genocid, jer su “neki Bošnjaci iz Srebrenice uspeli da se izvuku prema Tuzli”.

Podrinje je poslednjih dana pozornica patetično-bljutavih izliva srbijansko-šumske ljubavi, koja je svoj vrhunac doživela u Višegradu, gde su Dodik i Tadić svečano pustili u rad voz “ćiru”, da bi nakon 15. dana i voz i pruga bili demontirani i odneti. Ima još sijaset sličnih “projekata” a la Potemkin koji služe za zamlaćivanje naroda s obe strane Drine, ali jedan zaslužuje da se posebno pomene. Počev od 2007, uoči izbora u Srbiji, a sada i u BiH, vlasti obećavaju narodu srednjeg Podrinja da će napraviti most na Drini i to između sela Bačevci (opština Bajina Bašta) i Fakovići (opština Bratunac).

Naime, svakome ko živi u srednjem Podrinju poznata je i bar jednom ga je debelo koštala činjenica da na Drini na potezu od Zvornika do Višegrada ne postoji nijedan normalan i stabilan most, preko koga je moguće prevesti bilo šta teže od praznog “tamića”. Preko mostova u Ljuboviji i Bajinoj Bašti zabranjen je teretni saobraćaj, jer su u prilično jadnom stanju, stariji od 70 godina, i pod teretom jednog kamiona jednostavno bi se srušili. Zbog toga su nedavno radnici bajinobaštanske Elektroizgradnje, kada je trebalo da prevezu betonske bandere u susedne Skelane, do kojih nema više od 200 metara vazdušne linije, morali da idu na granični prelaz u Zvorniku i da pređu ravno 200 kilometara. Tako u praksi izgleda “povezivanje braće sa obe strane Drine” za koje se raznorazni “hard” i “light” fašisti zalažu već punih dvadeset godina i koji isto toliko godina suvereno vladaju podrinjskim opštinama na obe obale.

Sve je ovo dobro poznato podrinjskim političarima, koji su odlučili da priču o mostu na Drini konstruišu uoči srbijanskih lokalnih i parlamentarnih izbora 2008. Tada je u Bačevcima izgradnju mosta najavio penzionisani general Vojske bosanskih Srba Milenko Živanović, sa sve geometrima, koji su premeravali seoske njive, stvarajući utisak da su neimari ozbiljni u svojoj nameri da uspostave novu vezu “izmeđ’ Bosne i izmeđ’ Srbije”. Prisustvo predsednika opštine Bajina Bašta Miloja Savića i predsednika MZ Bačevci i višestrukog odbornika DS Milojka Milosavljevića, te popa Obrada iz Ljubovije, koji je ispred table – krajputaša od bagremovine sa natpisom “Most na Drini”, očitao molitvu za srećan početak radova, uverila je prisutne seljane da će njihovo mesto postati važna kopča u povezivanju “braće” koje je do tada razdvajala hučna i valovita Drina. Dok su prolaznici začuđeno gledali družinu u molitvenom zanosu pored puta, pop Obrad je blagosiljao prisutne, a naročito generala koji nije zaboravio svoj rod i kraj iz koga je potekao, već želi da mu se oduži jednom monumentalnom građevinom, dostojnom njegovih predaka, “slavnih vitezova srpskih”.

Pečeno jagnje koje se spremalo u kući obližnjeg domaćina, trebalo je samo da učvrsti veze između ljudi koji su se skupili da izvrše jedno tako plemenito delo. Dve godine kasnije, bagremova tabla se srušila, a stanovnici Bačevaca sa mostom i graditeljima uglavnom teraju sprdnju, prisećajući se da je isti general 1993. godine, još dok je bio u aktivnoj službi, najavljivao izgradnju sličnog mosta, samo dva km uzvodno, od koga je ostao kamen- temeljac, doduše sa bosanske strane.

U međuvremenu, državotvorne “Večernje novosti” koje su uvek medijski pokrivale svaki nacionalni i patriotski projekat u Podrinju, izvestile su 29. 08.2008. da je “vekovni san žitelja sa obala Drine na putu da se ostvari“. Kako su tada pisale “Novosti”: “dogovoreno je i da dalje poslove oko gradnje mosta dugačkog 180, a širokog 8,5 metara, po projektu inženjera Ljubivoja Kostića, preuzmu opštine Bajina Bašta i Bratunac, u saradnji sa nadležnim ministarstvima u Srbiji i RS. Inicijatori ovog građevinskog poduhvata su general-potpukovnik u penziji, Milenko Živanović, i biznismen iz Valjeva, Vidoje Vujić. Obojica su, inače, rođeni i odrasli u Fakovićima, odnosno Bačevcima, a najavili su da bi radovi mogli da se okončaju najdalje do 2010. godine”.

Priča o mostu ponovo se pojavila u medijima ovih dana uoči izbora u BiH, kada su se sve strukture vlasti u Srbiji dale u akciju ne bi li “progurali” Dodika, tako da je vaskolikom srpstvu prioćeno da su 24.09. ove godine u Banja Luci u prisustvu Prvog Šumskog Balvana, protokol o izgradnji mosta između Bačevaca i Fakovića potpisali ministar šumskih veza i saobraćaja Čubrilović i srbijanski ministar životne sredine Oliver Dulić. Tom prilikom je rečeno da bi izgradnja mosta trebalo da počne 2012. godine.

Konačno, juče na scenu ponovo stupaju ko drugi ako ne patriotske “Večernje novosti” koje u ekstatičnom tonu pod srceparajućim naslovom “Srećkovići grle obale” donose intervju sa predsednikom inicijativnog odbora za izgradnju mosta Bačevci-Fakovići general-potpukovnikom u penziji Milenkom Živanovićem. “Proslavljeni” general i “oslobodilac Srebrenice” (kako je sam sebe krstio, a autor ovog teksta čuo sopstvenim ušima) izjavio je da je “izgradnja mosta jedna od najlepših vesti tokom poslednjih decenija, vratila je mnogima optimizam, jer se očekuje povratak ljudi na selo, a cene placeva već skaču. Ujedno, most će biti novi dokaz ljubavi Srbije i Republike Srpske“.

Inače, državotvorne”Večernje novosti” verovatno imajući bliži uvid u narečeni projekat od svesrpskog značaja u istom tekstu ističu “da će most biti magistralnog kapaciteta, dužine 202 metra, širine 10,6 metara i visine 10 metara iznad srednjeg vodostaja Drine, čime će biti siguran i pouzdan i kad Drina najviše nabuja“.

Kada se uporede tekst “Večernjih novosti” iz 2008 i ovaj od juče, može se zaključiti da akteri čitave ove priče računaju da se obraćaju publici čije pamćenje traje koliko i pamćenje “pernatog dvorišnog živinčeta”(T. Pančić), pa se nisu potrudili ni da se prisete šta su govorili 2008, pa je tako most iz 2008. bio dug 180 i širok 8,5 metara, a ovaj iz 2010. je “porastao” u dužinu na 202, a u širinu na 10, 6. metara. Takođe, most iz 2008. trebao je biti završen “najdalje 2010.“, dok izgradnja ovog iz 2010. “treba da počne 2012. godine“.

Konačno, očigledno je da su spin-doktori sa obe strane Drine od priče o mostu Bačevci-Fakovići, načinili šarenu lažu za višekratnu upotrebu, koja je korištena za srbijanske izbore 2008, koja se koristi za izbore u BiH ove godine, a sva je prilika da će biti korištena i za srbijanske izbore 2012.godine (ako ih bude).

Međutim, zanimljiviji od svega ostalog, svakako je lik i delo predsednika Inicijativnog odbora za izgradnju mosta Bačevci-Fakovići general-potpukovnika u penziji Milenka Živanovića. Živanović je u periodu između jeseni 1992. i jula 1995. bio na poziciji komandanta Drinskog korpusa vojske bosanskih Srba, imajući u svojoj “zoni odgovornosti” područje čitave istočne Bosne, od Goražda do Bijeljine. Inače, ova “zona odgovornosti” je područje na kome su do 1992. Bošnjaci činili izrazitu većinu stanovništva, dok su danas izrazita manjina. Bio je to prostor na kome su, neposredno pred formiranje Drinskog korpusa i u vreme njegovog postojanja, srpski fašisti izvršili najmonstruoznije zločine nad Bošnjacima Podrinja i najtemeljnije etničko čišćenje neke teritorije u Evropi nakon Drugog svetskog rata. U zoni odgovornosti Drinskog korpusa izvršen je genocid u Srebrenici za koji je Živanovićev naslednik na čelu tog korpusa, general Radislav Krstić osuđen u Hagu za genocid i dobio kaznu od 40 godina zatvora. Konačno, Živanović se zajedno sa generalom Krstićem nalazi u Mladićevoj pratnji na čuvenom snimku Mladićevog ulaska u Srebrenicu, kada im se ovaj obraća familijarno nadimcima “Krle” i “Žile”.

Umesto da govori o događajima iz tih vremena, komandant jedinica koje su u najmanju ruku bile “bezbednosni kišobran” za sve te zločine (vojnički su kontrolisali teritoriju na kojoj su vršeni zločini), danas u državi Srbiji, za koju njeni vlastodršci kažu da nije ona Srbija iz 90-ih, izigrava neimara i hvališe se nekakvim zadužbinarstvom, poput vezira Mehmeda Sokolovića iz 16. veka.

To je moguće jedino u društvu koje je pogubilo sve moralne kriterijume i u kome je u javnom diskursu potpuno izbrisana razlika između zla i dobra. Jer, zamislite da ministri u vladi Konrada Adenauera, ili Vilija Branta potpisuju nekakve protokole za projekte na čijem čelu su npr. feldmaršal Vilhelm Kajtel, ili general Alfred Jodl (obojica obešeni nakon smrtne presude suda u Nirnbergu).

Vladimir Jevtić – Bajina Bašta

Preuzeto sa www.e-novine.com

Author: BBasta.info

Share This Post On

Pin It on Pinterest

Share This

PODELITE

Podelite sa svojim prijateljima !